http://meyvelitepe.typepad.com

“Doğa İçin Çal” bir çığlık, bir yardım çağrısıdır; kulak verin ve dinleyin.

Korkuyoruz, çünkü küresel ısınma hızlanarak sonun başlangıcına yaklaşıyor. Çok uzaklarda eriyen buz kütleleri yakında ayaklarımızı ıslatıyor olacak ve gidebileceğimiz daha uzak bir yer yok.

Korkuyoruz, çünkü çölleştirdiğimiz topraklar yakında derin bir nefesi bizden esirgiyor olacak ve ağaçların yok edilmediği hepimizi kucaklayacak daha büyük vahalar yok.

Korkuyoruz, çünkü doğanın bize cömertçe sunduğu kaynakları öylesine har vurup harman savurduk, öylesine acımasızca ve umursamadan tükettik, zehirledik ki, yakında bir lokma yiyecek, bir yudum su için açılan avuçlarımız boş kalacak.

Korkuyoruz, çünkü doğal olana yapay olanı tercih etmeyi bir beceri sandık, doyurulamaz hırslarımızla doğanın yapı taşlarıyla oynadık, oynanmasına göz yumduk, yakında gözlerimizin önünde yok olan çeşitliliği acıyla ve çaresizlikle izliyor olacağız ve geri kazanmak için çok geç olacak.

Korkuyoruz, çünkü dünyayı kendi türümüz ve bize hayat veren bütün diğer türlerle barış içinde, hakça paylaşmayı beceremedik, yok olan her türle kendi türümüzü de yok oluşa bir adım daha yaklaştırdığımızı fark edemedik, yakında bu çığ bizi de alıp götürecek, kaçacak yerimiz yok.

Korkuyoruz, çünkü yaptıklarımızın ya da belki yapmadıklarımızın acısını çocuklarımız çekiyor olacak, bu korkunç dalga önce onları vuracak.

Oysa “Yeryüzü bize Atalarımızdan miras kalmadı, onu Çocuklarımızdan ödünç aldık.”

Hemen şu an, çok geç olmadan, hala umut varken, yaraları sarmak henüz mümkünken, kendi küçük dünyalarımızı bırakıp “divane aşık” gibi birer birer yola çıkacağız, kimimiz “bulut,” kimimiz “yağmur,” kimimiz “ağaç,” kimimiz “toprak,” kimimiz “hava,” kimimiz “su” olacağız ve sonunda buluşacağız.

Önce birer, birer, sonra hep birlikte olacağız. Her birimizin seslendirdiği bir kaç nota, bir melodiye dönüşecek, farklı seslerle aynı ahengi yakalayacağız.

Artık insanlığın gelmiş geçmiş en önemli yol ayrımındayız. Ya küçük odalarımızdan çıkıp kolları sıvayacağız ve hep birlikte dünyanın rotasını yeniden varoluşa çevireceğiz ya da kendi küçük hesaplarımızda dünyayla birlikte yok olacağız.

İşte bu yol ayrımında Ağaçlar.netten Fırat Çavaş, farklı dünyaların insanı 45 müzisyeni “doğa için çalmaya” çağırıyor. Onların türküsü ise hepimizi sınır tanımayan bir dille uyanmaya çağırıyor.

Haydi kaybedecek zaman yok, siz de katılın bize